5Kwiaty sztuczne są to dekoracje. Kwiaty są roślinami których zadanie jest cieszyć nasze oko. Kwiaty hoduje się bardzo długo do momentu kiedy nie zaczną pączkować i pięknie się rozwijać do tego momentu trzeba na nie cierpliwe czekać. Zupełnie innym rozwiązaniem są kwiaty sztuczne ponieważ te tylko wyglądem przypominają wersje żywą. Kwity sztuczne wykonywane mogą być z rożnych materiałów czyi począwszy od bibuły po tkaniny lub plastyk. Zaletą tych kwiatów fakt ze bardzo długo pozostają w początkowej wersji czyli nie widną i nie niszczą się. ale za to są też i wady takich kwitków. Po pierwsze kwitki te po pewnym czasie szarzeją dzieje się tak ponieważ osadza się na nich kurz poza tym nie posiadaj one zapachu a głownie z tego słyną kwitki że ładnie pchaną. Kwity sztuczne można kupić w zasadzie wszędzie są one przeróżne ponieważ obecnie producenci prześcigają się w coraz to nowszych wersjach, kwiaty tego typu są doskonałym rozwiązaniem dla cmentarzy ponieważ dzięki nim nagrobki długo pięknie są udekorowane Kwiaty żywe są to roślinki. Kwity żywe są piękną dekoracją ogrodów ale nie tylko ponieważ mogą zdobić również cmentarze. Kwity te najpierw jednak trzeba wyhodować ponieważ nie biorą się same z siebie jest to długi proces który może trwać nawet kilka tygodni. Kwitki te wyglądają później pięknie i ładnie pchaną ale maja jeden defekt ponieważ szybko więdną i marnieją przez co wymagają częstego zmieniani im wody ponieważ inaczej mogą uschnąć i nie wyglądają ładnie. Kwity te nie można również kłaść na powierzchni czy na płycie nagrobnej kiedy chcemy ponieważ decydują o tym czynniki zewnętrzne czyli pogoda jeśli jest zimno kwity nam zmarzną natomiast jeśli gorące szybko uschną dlatego też można je tylko trzymać kilka dni i to najlepiej w wazonie z woda ponieważ wtedy dłużej się trzymają. Innym rozwiązaniem są kwity żywe sadzone obok płyty nagrobkowej z tymi jest inaczej ponieważ rosną w ziemi i stamtąd czerpią składniki odżywcze. O nie należy dbać i co pewien czas podlewać oraz chronić przed chwastami

7Kształtowanie tożsamości albo zagubienie roli.Kształtowanie tożsamości jest czymś co w życiu człowieka przewija się ciągle. To, że ktoś ukształtował sobie tożsamość wcale nie oznacza, że nie może jej już zmienić. Wiele ludzi ciągle zmienia tożsamość, tłumacząc to w taki sposób, że zmiany są potrzebne. Owszem są. Okres dorastania jest pierwszym etapem, w którym powinna zacząć kształtować się nasza tożsamość. To ten okres w którym oprócz zakochania, dojrzewania biologicznego i emocjonalnego w nas samych powinno dojść do takiego momentu w którym zadamy sobie pytanie: Kim chce być w życiu? Co chce osiągnąć? Wiele młodzieży zadaje sobie takie pytanie i szuka na nie odpowiedzi, są jednak wśród współczesnej młodzieży i takie osoby, które nawet nie chcą zadać sobie takiego pytania, wtedy gubią się w naszym świecie. Okres kształtowania się tożsamości przypada na wiek od jedenastu do dwudziestu lat. A jak powszechnie wiadomo wtedy niektórzy młodzi ludzie przechodzą burzę hormonów i trudno im ukształtować własną tożsamość. Pamiętajmy, że tożsamości nie da się wykształtować w jeden dzień na to potrzeba dużo czasu. Czterdzieści lat minęło, jak jeden dzień.Czterdzieści lat minęło, ale to wcale nie oznacza, że człowiek jest stary i nie ma już po co żyć. Jest wiele ludzi, którzy dopiero kończąc lat czterdzieści czują, że mogą coś zrobić, zmienić czy osiągnąć w swoim życiu. Okres dorosłości przypada na wiek pomiędzy czterdziestym a sześćdziesiątym rokiem życia człowieka. W tym okresie ludzie przeważnie robią coś dla innych. Czują się na tyle ustatkowani i świadomi tego, że mogę jeszcze coś wykonać dla innego człowieka, że po prostu to robią. Większość osób w tym wieku doskonale sprawdza się w roli babci lub dziadka opiekując się swoimi wnukami, czy prawnukami. Jednak nie wszyscy w tym wieku posiadają wnuki, Ci którzy ich nie mają często pomagają sąsiadką, szukają pracy dorywczej by tylko komuś pomóc i nie siedzieć samotnie w domu. Swoją bezinteresowną pomoc proponują nie tylko dzieciom by bawić wnuki, ale także najbliższym, mężowi czy żonie. Ludzie w tym przedziale wiekowym powinni dążyć do tego by pomagać tym którzy potrzebują pomocy i nie oczekiwać zapłaty.

8Na świecie pojawia się nowe życie.Na świecie pojawia się życie, nowe życie, na które jego rodzice czekają z utęsknieniem. Jest ich najważniejszym skarbem, jaki posiadają. Niemowleństwo jest także pierwszym z etapów rozwoju ego według Tomasa Eriksona. Dziecko znajduję się w tym okresie do swoich pierwszych urodzin. W tym czasie uczy się rozpoznawać głos, zapamiętuję kształt twarzy swoich najbliższych, mamy, taty. Potrzebuję czuć, że jest kochany, potrzebny, że jego rodzina i otoczenie go akceptują i zauważają. Rodzice powinni poświęcić dziecko jak najwięcej uwagi, powinni być na każde „zawołanie” i płacz dziecka. Ważną rolą rodzica jest zaspokojenie potrzeb, jakie posiada to małe stworzenie, zwłaszcza potrzeby snu, jedzenia czy wydalania a także komfortu. Najważniejszą z nich jest potrzeba snu, podczas której niemowlę rośnie i przybiera na wadze a to jest ważne dla jego rozwoju fizycznego. Niemowlęta, które nie doświadczą takiej miłości, poczucia bezpieczeństwa pójdą przez życie z pewnym lękiem, który zasiali w nich ich rodzice. Ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńska.Ślubuję Ci miłość, wierność i uczciwość małżeńska, te słowa często słyszymy na mszy świętej podczas której dwoje młodych kochających siebie ludzi składa taką właśnie przysięgę. Okres młodości przypada na lata miedzy dwudziestymi a czterdziestymi urodzinami. Są to piękne lata, w których można się zakochać, poznać kogoś na kim będzie nam zależeć i spędzić z nim resztę życia. Tak naprawdę wiele ludzi w pierwszej połowie tego okresu studiuje, a dopiero potem myśli o zakładaniu rodziny. Stadium to jest pełne poznawania nowych ludzi, nowych znajomości, przyjaźni. Niekiedy taka prosta błacha znajomość staję się początkiem czegoś nowego, wielkiej przyjaźni a czasem nawet przeradza się w wielkie uczucie jakim jest miłość. W tych latach mamy nie tylko poznawać nowych ludzi, ale także miejsca, kultury, obrzędowość czy zabytki. Okres ten jest jednym z najbardziej aktywnych okres w ogóle w życiu człowieka ponieważ w tym wieku człowiek jest pełen zapału, nie dopada go wypalenie zawodowe i ciągle ma w sobie chęci do poznawania czegoś nowego.

20Deprywacja posiada różne formy. Bardzo częstym zjawiskiem jest występowanie jednej z tych form, a mianowicie deprywacji względnej.Deprywacja, a więc stan zacofania w jakiejś dziedzinie, może występować w formie bezwzględnej i względnej. Deprywacja bezwzględna charakteryzuje się stanem, w którym poprzez fakt, iż brakuje pewnych szczególnych wartości jednostka nie może zaspokoić ważnych dla siebie potrzeb, np. tych dotyczących wyżywienia, ubioru, zamieszkania, możliwości awansowania w pracy itp. Deprywacja względna oznacza natomiast odczuwanie braku pewnych wartości, będącego rezultatem porównania własnej sytuacji życiowej z możliwościami innych ludzi zwłaszcza o podobnym poziomie wykształcenia, zawodu, stażu pracy, statusu społecznego itp. Deprywacja bezwzględna to stan skrajnego niezaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych. Deprywacja względna natomiast wiąże się z pogorszeniem dotychczasowych warunków egzystencji. Ten drugi rodzaj deprywacji wiąże się z poczuciem jednostki lub grupy społecznej, że posiada mniej niż zasługuje lub mniej niż pozwolono jej oczekiwać, ewentualnie mniej aniżeli posiadają ludzie do niej w jakiś, ważny z jej punktu widzenia sposób, podobni. Istnieje wiele form migracji, w zależności od jej charakteru. Z migracjami mamy do czynienia w przypadkach zmian miejsca pobytu.Migracją można określić ruch ludności, przemieszczanie się z jednego terytorium na inne, któremu towarzyszy czasowa lub stała zmiana miejsca ich pobytu. Jest to stałe przeniesienie się zbiorowości zwanej migrantami z jednego punktu przestrzeni geograficznej do innego. Migracja bardzo często pociąga za sobą zmiany w systemie kulturalnym migrantów. Istnieją różne formy migracji. Jedną a nich jest emigracja, czyli wyjazd z kraju obywateli za granice i osiedlanie się w innym państwie. Inną formą jest imigracja, tzn. przyjazd do danego kraju i osiedlenie się w nim obywateli państw obcych. Kolejna formą migracji jest reemigracja, czyli powrót do ojczyzny emigrantów. Następną formą jest repatriacja, tj. powrót do ojczyzny osób przebywających przymusowo przez dłuższy czas poza granicami swojego kraju lub też powrót emigrantów do kraju pochodzenia z przywróceniem praw związanych z obywatelstwem. Ostatnią z wyróżnionych form jest readmisja, którą można określić jako przekazanie danemu krajowi cudzoziemców, którzy przybyli z jego terytorium.