23Tadeusz Ereciński to pochodzący z Łodzi socjolog oraz prawnik. Liczy sobie sześćdziesiąt trzy lata. Od trzynastu lat sprawuje stanowisko Prezesa Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Jest absolwentem Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie studiował na dwóch wydziałach, a mianowicie prawa oraz socjologii. Egzamin sędziowski zdał na początku lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia i niedługo potem uzyskał tytuł doktora nauk prawnych. Kilka lat później zrobił habilitację. Przez pięć lat jako wykładowca związany był z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim. Należy do grona ekspertów Rady Europy. Należy do Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk. Jest redaktorem naczelnym magazynu ukazującego się raz w miesiącu i zatytułowanego „Przegląd Sądowy”. Jego naukowy dorobek jest bardzo bogaty. Składa się nań przeszło sto dwadzieścia publikacji prawnych, na przykład „Komentarz do Kodeksu Postępowania Cywilnego”. Ludwik Fleck żył na przełomie dziewiętnastego oraz dwudziestego stulecia. Na świat przyszedł we Lwowie, zmarł natomiast w Izraelu w wieku sześćdziesięciu pięciu lat. Pochodził z żydowskiej rodziny. Na Uniwersytecie Jana Kazimierza studiował medycynę. W Wiedniu natomiast zrobił specjalizację z bakteriologii. Był bardzo cenionym specjalistą z zakresu serologii oraz immunologii. Nie tylko jednak medycyna leżała w zakresie jego zainteresowań. Fascynowały go takie dziedziny jak socjologia oraz filozofia. Z zakresu tego opublikował bardzo wiele prac – można w tym miejscu wymienić takie tytuły jak między innymi „Patrzeć, widzieć, wiedzieć”, „Powstanie i rozwój faktu naukowego” czy też „Problemy naukoznawstwa”. O ile z działalności medycznej znany i doceniany był za życia, o tyle jego prace filozoficzne oraz socjologiczne zostały docenione i upowszechnione dopiero kilkanaście lat po jego śmierci.

24Ludwik Gumplowicz był polskim socjologiem oraz prawnikiem o żydowskim pochodzeniu żyjącym na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego stulecia. Zmarł w wieku siedemdziesięciu jeden lat – jednakże nie śmiercią naturalną, ale samobójczą. Zabił się wspólnie ze swoją małżonką, a do decyzji takiej popchnęła go nieuleczalna choroba nowotworowa. Studia z zakresu prawa odbył w Krakowie. Jako naukowiec bardzo często był oskarżany o rasizm – przyczyna takiego stanu rzeczy była głoszona przez niego teoria klasy oraz walki. Był on pierwszym polskim socjologiem, który rozpoczął badania nad tematyką związana z etnicznymi mniejszościami. Inny przedmiot jego badań stanowiły tak zwane żywioły społeczne. Wskazał także dwa elementarne błędy, jakie były do tej pory w socjologii popełniane. Chodzi zatem o błąd jednoplemienności i przekonanie o tym, że społeczne grupy są bezwładne, że nie ma napędzającej je siły. Marian Golka to kolejny z współczesnych znanych polskich socjologów. Pochodzi z Golina, gdzie przyszedł na świat sześćdziesiąt jeden lat temu. W chwili obecnej związany jest z poznańskim Uniwersytetem Adama Mickiewicza, gdzie kieruje Zakładem Socjologii Kultury i Cywilizacji Współczesnej funkcjonującym w strukturach Instytutu Socjologii. W zakresie jego zainteresowań leży bardzo wiele rozmaitych zagadnień, pośród których wymienić można między innymi socjologiczne teorie kultury, teorie wielokulturowości czy też analizowanie współczesnych zjawisk jak chociażby globalizacja. Marian Golka posiada tytuł profesora zwyczajnego. Jest autorem mnóstwa naukowych publikacji – jego dorobek obejmuje ich przeszło sto siedemdziesiąt. Spośród ważniejszych tytułów wymienić można między innymi „Transformację systemowa a kultura w Polsce po 1989 roku” czy „Bariery w komunikowaniu i społeczeństwo (dez)informacyjne”. Pochodzący z Warszawy, obecnie sześćdziesięciosiedmioletni Tomasz Goban-Klas to nazwisko w polskiej socjologii bardzo znane. Specjalizuje się przede wszystkim w socjologii środków masowego przekazu – jest wybitnym medioznawczą, niegdyś był członkiem Krajowej rady radiofonii i Telewizji. Studiował miedzy innymi na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kształcił się również na tak renomowanych uczelniach jak Sorbona oraz Uniwersytet Stanforda. Przez kilka lat był pracownikiem Polskiej Akademii Nauk, a uściślając – Instytutu Filozofii i Socjologii. Jest wykładowcą placówek oświatowych, w tym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie kieruje Katedrą Komunikowania i Mediów Społecznych. Ponadto wykłada w Akademii Obrony Narodowej oraz w krakowskiej Wyższej Szkole Zarządzania i Bankowości. Przez jakiś czas piastował stanowisko wiceprezesa Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich RP. Ma na swoim koncie mnóstwo publikacji.