30Warto, aby mężczyzna się zbadał. Kobieta przygotowując się do poczęcia dziecka zwraca uwagę na to co robi, sprawdza owulację, próbuje się obwiniać, za to, że przez dłuższy czas nie może mieć dziecka. A gdzie w tym wszystkim jest partner? Bardzo dużo zależy również od niego. Dlatego XXI wiek oprócz urządzeń monitorujących cykl, przyniósł nam coś dla mężczyzn, aby mogli sprawdzić czy to nie po ich stronie siedzi problem związany z tym, że kobieta nie może zajść w ciążę. Otóż istnieje test sprawdzający czy stężenie plemników w nasieniu jest wystarczające, aby zapłodnić oocyt (przypominam: nie komórkę jajową!). Taki test można zakupić w aptece, a jego cena to około 135zł/ 2 szt. Prawidłowa ilość plemników w nasieniu wynosi 20 mln w 1 ml. Aby wynik był wiarygodny test należy powtórzyć po około trzech dniach. Jeśli oba badania wykażą, że partner ma za mało plemników, wtedy należy udać się do lekarza, który najprawdopodobniej skieruje go do kliniki leczenia nie płodności, gdzie będzie można ustalić dlaczego istnieje taki niedobór. Koszt badania od 50 do 300zł. Czas, kiedy możesz zajść w ciążę Owulacja, czyli proces, w którym dojrzały oocyt staje się gotowy do zapłodnienia, a bardziej biologicznie mówiąc, kiedy oocyt II- rzędu zostaje uwolniony z pęcherzyka Graffa czekając w jajowodzie na plemnika, wypada mniej więcej w połowie cyklu. Jest to ten czas, w którym kobieta może zajść w ciążę. Jeśli cykl trwa 28 dni, to owulacja powinna pojawić sie w połowie, czyli w dniu 14. Jednak warto wiedzieć o tym, że owulacja może przesuwać się w czasie, dlatego za dni płodne uważa się też pięć dni przed teoretycznym jajeczkowaniem i trzy dni po nim. Aby zbadać kiedy dokładnie wypada jajeczkowanie należy sprawdzać to przez kilka miesięcy, aby wynik był wiarygodny. Warto wiedzieć kiedy wypada jajeczkowanie nie tylko po to by zajść w ciążę, jak również po to by uniknąć niechcianej. Skąd wiemy, że jest owulacja? – po pierwsze obserwuje się nieznaczny wzrost temperatury ciała ( jak wiadomo w normalnych warunkach jest ona stała i wynosi 36,6 stopni Celsjusza) i większą ilością płynnego i szklistego śluzu. Oprócz testów ciążowych na rynku dostępne są testy LH. Podwyższenie temperatury, zagęszczenie śluzu- to nie wszystkie objawy owulacji. Owulacja odbywa się na poziomie nie widocznym dla oka, a więc tego czego już zobaczyć nie możemy. Otóż, podczas owulacji podwyższony zostaje poziom hormonu luteinizującego i jest sposób, aby to zbadać. Istnieją testy owulacyjne dostępne w drogeriach i aptekach np. Averco (12zł/ 1 szt), Boboplan (40zł/ 5szt), LH test (28zł/ 5 szt). Zrobisz go bardzo szybko w swojej łazience, rezultat odczytasz po 5 minutach. Polega on na wprowadzeniu do zbiorniczka na testerze kilku kropel moczu za pomocą specjalnej pipety. Aby wynik był wiarygodny, nie należy przed pić zbyt dużo wody, ponieważ to spowoduje zbyt duże rozrzedzenie moczu, nie wolno też robić go zaraz po przebudzeniu, bo wtedy mocz jest zbyt gęsty. Należy wykonywać go o zawsze o stałej porze. Jak widzimy, nauka coraz bardziej podąża do przodu, nie istnieją juz tylko testy ciążowe. Testy hormonu luteinizującego na pewno są w stanie pomóc kobietom, które są zdrowe, a chcą dobrze zaplanować ciążę.

48Narząd pozwalający na odbiór zapachów.Nos i jego przewody spełniają wiele ważnych funkcji. Otwierają drogi oddechowe, umożliwiają powietrzu przedostawanie się do płuc nawet, gdy usta są zamknięte i podczas jedzenia. Jama nosowa jest wysłana błoną śluzową, w której znajdują się komórki wydzielające śluz, a w tak zwanym nabłonku węchowym mieszczą się komórki zmysłu powonienia. Ludziom i zwierzętom węch umożliwia właściwe reagowanie na bodźce zapachowe otrzymywane z otaczającego środowiska.Okolica węchowa błony śluzowej nosa znajduje się w górnej części jamy nosowej i zawiera kilkanaście tysięcy komórek węchowych wrażliwych na substancje zapachowe. Są to ciała lotne, których cząsteczki dostają się do nosa wraz z wdychanym powietrzem i drażnią receptory nabłonka węchowego. Pobudzenie z komórek węchowych jest przenoszone do opuszki węchowej mózgu. Tak powstają wrażenia węchowe. W narządzie węchu znajduje się podniebieniu, nozdrza do których wpływa strumień powietrza. Są również receptory węchu oraz nerwy prowadzące do mózgu. Nos zapewnia nam rejestrowanie przyjemnych zapachów, aromatów. Budowa oka u człowieka.Najbardziej zewnętrzna ściana gałki ocznej to błona włóknista. W tylnej części znajduje się twardówka, która chroni gałkę przed urazami. Stanowi miejsce przyczepu mięśni poruszających gałką. W przedniej części jest rogówka. Załamuje ona promienie świetlne kierując je na soczewkę. Warstwę środkową stanowi błona naczyniowa. Tęczówka jest to przysłona regulująca ilość światła wpadającego do wnętrza oka. Ciałko rzęskowe- zmiana wypukłości soczewki w procesie akomodacji. Naczyniówka- odżywianie komórek oka i pochłanianie nadmiaru światła. Warstwę wewnętrzną oka stanowi błona nerwowa. Pręciki w siatkówce odpowiedzialne są za odróżnianie światła od ciemności a czopki za odbieranie barw. Oko może także w różny sposób się przystosowywać. Adaptacja jest to przystosowanie oka do widzenia przy różnym natężeniu światła( zwężanie i rozszerzanie źrenicy). Akomodacja jest to przystosowanie do widzenia z różnych odległości( zmiana kształtu soczewki). Składa się z gałki ocznej oraz z narządów dodatkowych. Jest to aparat ruchowy oka oraz aparat ochronny.

52Fosfolipaza B (PlcB, PL-PLC, kDa – 29), podobnie jak fosfolipaza A, jest białkiem zewnątrzkomórkowym, kodowanym przez gen plcB zlokalizowany w obrębie tzw. operonu lecytynazy, poniżej genu hly. Białko to wykazuje aktywność fosfolipazy C (PLC). W przeciwieństwie do fosfolipazy A, fosfolipaza B charakteryzuje się szerokim spektrum specyficzności rozpoznając jako substrat fosfatydylocholinę (PC), fosfatydyloetanolaminę (PE), fosfatydyloserynę (PS), w mniejszym stopniu sfingomielinę (SPM) oraz w sposób znikomy fosfatydyloinozytol (PI). PC-PCL L. monocytogenes należy do grupy enzymów zależnych od jonów cynku (Zn2+), reprezentowanej przez fosfolipazy Gram-dodatnich bakterii, tj.: Bacillus cereus, Clostridium perfringens (α – toksyna), C. novyi (γ – toksyna). Charakterystyczną cechą tej grupy jest obecność jonów Zn2+ w centrum aktywnym enzymu, co ma kluczowe znaczenie dla ich aktywności katalitycznej. Fosfolipaza B syntetyzowana jest w postaci proenzymu (nieaktywnego prekursora), modyfikowanego w aktywną formę fosfolipazy C specyficznej dla fosfatydylocholiny przez metaloproteazę w kwaśnym środowisku fagosomu. Białko powierzchniowe ActA, składające się z 639 aminokwasów, warunkuje między- i śródkomórkowe przemieszczanie się L .monocytogenes. Białko to jest stymulatorem nukleacji i polimeryzacji filamentów aktynowych w komórce gospodarza, przez co uruchamia mechanizmy lokomotoryczne komórki bakteryjnej. W tym procesie biorą także udział różnego rodzaju białka eukariotyczne, które współdziałając z ActA, tworzą system kombinatorycznej regulacji. Do najważniejszych z nich zalicza się przede wszystkim kofilinę, profilinę, białko VASP, a także białka kompleksu Arp2/3. Te ostatnie sprawiają, że możliwe jest skupianie się filamentów aktynowych wokół komórki bakteryjnej. W istotny sposób zwiększa także efektywność nukleacji. Warto także wspomnieć o roli białka VASP, które to pośredniczy między cząsteczką ActA a monomerami aktyny, przez co nadaje kierunek wzrostu filamentom ogona, a także stymuluje jego rozrost. Oddziaływania poszczególnych składników tego systemu zdeterminowane są charakterystyczną, domenową strukturą białka ActA. Metaloproteaza L. monocytogenes powstaje jako białko sekrecyjne składające się z 510 aminokwasów, o względnej masie cząsteczkowej 57kDa. Syntetyzowana jest w postaci nieczynnego prekursora, a formę aktywną uzyskuje poprzez usunięcie N-terminalnego propeptydu. Dojrzałe białko metaloproteazy, o zmniejszonej do 35kDa masie cząsteczkowej, wykazuje aktywność biologiczną w szerokim zakresie temperatury (4-80ºC) i pH (5,0-9,0). Cechuje się także stosunkowo wąską specyficznością substratową. W przebiegu wewnątrzkomórkowej infekcji metaloproteaza aktywuje fosfolipazę B. Dzieje się to poprzez usunięcie 26-ciu N-terminalnych reszt aminokwasowych, najprawdopodobniej w niskim pH, w którym metaloproteaza staje się reaktywna wobec fosfolipazy. Metaloproteaza L. monocytogenes wykazuje wyjątkowo silną homologię do wielu innych metaloproteaz produkowanych przez różne gatunki drobnoustrojów. Wyróżnić tu można bakterie z rodzaju Bacillus, ale również niektóre bakterie Gram-ujemne jak na przykład Legionella pneumophilia, Pseudomonas aeruginosa lub Serratia marcescens.