50Internaliny są białkami powierzchniowymi umożliwiającymi internalizację bakterii na drodze fagocytozy. Internalina A (InlA), produkt genu chromosomowego inlA wchodzącego w skład operonu inlAB, jest 800-aminokwasowym białkiem powierzchniowym umożliwiającym infekcję komórek eukariotycznych linii Caco-2 i innych linii komórkowych. Z kolei internalina B (InlB), produkt genu inlB położonego poniżej inlA, jest 630-aminokwasowym białkiem o budowie typowej dla rodziny internalin. InlB rozpoznaje na komórkach ssaczych transbłonowy receptor czynnika wzrostu hepatocytów (HGF, hepatocyte growth factor) c-Met posiadający cytoplazmatyczną domenę o aktywności kinazy tyrozynowej. Znane są jeszcze dwa receptory dla InlB: glikoproteina Clq-R i heparyna lub proteoglikan siarczanu heparyny. Podczas gdy InlA poprzez receptor powierzchniowy E-kadherynę umożliwia wniknięcie L. monocytogenes jedynie do komórek nabłonka, InlB rozpoznając Clq-R wnika do różnych rodzajów komórek gospodarza, włączając: komórki nabłonka, hepatocyty i fibroblasty. Białko p60 (Iap lub CwhA – cell wall hydrolase A), kodowane przez chromosomalny gen iap o wielkości 1425 pz, było pierwszym opisanym czynnikiem związanym z inwazyjnością L. monocytogenes. W przeciwieństwie do większości listeryjnych czynników wirulencji, ekspresja białka p60 nie zależy od pozytywnego regulatora transkrypcji PrfA i regulowana jest posttranskrypcyjnie. W wyniku ekspresji genu iap powstaje 484-aminokwasowy peptyd o 27-aminokwasowej sekwencji sygnałowej. Dojrzałe białko ma strukturę domenową z dwoma silnie konserwatywnymi regionami obejmującymi: 100 aminokwasów na N-końcu i 120 aminokwasów na C-końcu. Białko p60 należy do białek metabolizmu podstawowego, gdyż jest niezbędne do prawidłowego przebiegu podziału komórkowego. Jego aktywność polega na hydrolizie wiązań w mureinie komórek potomnych w okolicy septy, co umożliwia rozdział tych komórek, zapobiegając tworzeniu kilkukomórkowych łańcuszków. Jest głównym białkiem zewnątrzkomórkowym L. monocytogenes, a nieznaczna jego ilość związana jest z powierzchnią komórki. Obecność białek o budowie i funkcji podobnej do p60 L. monocytogenes opisano u wszystkich przedstawicieli rodzaju Listeria.