20Deprywacja posiada różne formy. Bardzo częstym zjawiskiem jest występowanie jednej z tych form, a mianowicie deprywacji względnej.Deprywacja, a więc stan zacofania w jakiejś dziedzinie, może występować w formie bezwzględnej i względnej. Deprywacja bezwzględna charakteryzuje się stanem, w którym poprzez fakt, iż brakuje pewnych szczególnych wartości jednostka nie może zaspokoić ważnych dla siebie potrzeb, np. tych dotyczących wyżywienia, ubioru, zamieszkania, możliwości awansowania w pracy itp. Deprywacja względna oznacza natomiast odczuwanie braku pewnych wartości, będącego rezultatem porównania własnej sytuacji życiowej z możliwościami innych ludzi zwłaszcza o podobnym poziomie wykształcenia, zawodu, stażu pracy, statusu społecznego itp. Deprywacja bezwzględna to stan skrajnego niezaspokojenia podstawowych potrzeb bytowych. Deprywacja względna natomiast wiąże się z pogorszeniem dotychczasowych warunków egzystencji. Ten drugi rodzaj deprywacji wiąże się z poczuciem jednostki lub grupy społecznej, że posiada mniej niż zasługuje lub mniej niż pozwolono jej oczekiwać, ewentualnie mniej aniżeli posiadają ludzie do niej w jakiś, ważny z jej punktu widzenia sposób, podobni. Istnieje wiele form migracji, w zależności od jej charakteru. Z migracjami mamy do czynienia w przypadkach zmian miejsca pobytu.Migracją można określić ruch ludności, przemieszczanie się z jednego terytorium na inne, któremu towarzyszy czasowa lub stała zmiana miejsca ich pobytu. Jest to stałe przeniesienie się zbiorowości zwanej migrantami z jednego punktu przestrzeni geograficznej do innego. Migracja bardzo często pociąga za sobą zmiany w systemie kulturalnym migrantów. Istnieją różne formy migracji. Jedną a nich jest emigracja, czyli wyjazd z kraju obywateli za granice i osiedlanie się w innym państwie. Inną formą jest imigracja, tzn. przyjazd do danego kraju i osiedlenie się w nim obywateli państw obcych. Kolejna formą migracji jest reemigracja, czyli powrót do ojczyzny emigrantów. Następną formą jest repatriacja, tj. powrót do ojczyzny osób przebywających przymusowo przez dłuższy czas poza granicami swojego kraju lub też powrót emigrantów do kraju pochodzenia z przywróceniem praw związanych z obywatelstwem. Ostatnią z wyróżnionych form jest readmisja, którą można określić jako przekazanie danemu krajowi cudzoziemców, którzy przybyli z jego terytorium.